Zanurzenie bocznokołowca "na pusto/na pełno" wynosiło 1,40 m/1,66 m, a wyporność 324 t. Jego napęd stanowiła dwucylindrowa maszyna podwójnego rozprężania o średnicach cylindrów 720/1070 mm i skoku 1300 mm. Kotły dostarczały pary o ciśnieniu 10,5 atmosfer, zużywając średnio 20,8 kg węgla/km. Zapewniało to szybkość 27,5 km/h. Załoga liczyła 12, później 10 osób.
Bazująca w Le Bouveret jednostka przez dwanaście lat obsługiwała „kursy ekspresowe”, łączące Port-Valais z Genewą wzdłuż wybrzeża Sabaudii. Statek ten, średniej wielkości, słynął z harmonijnej elegancji i uchodził za wyjątkową perłę floty z czasów Belle Époque. W 1924 roku przeszedł pierwszy poważny przegląd techniczny, obejmujący wymianę rur kotłowych po dziesięciu latach intensywnej eksploatacji. W 1928 roku na górnym pokładzie zamontowano metalowy dach oraz przeszklenia, co zapewniło pasażerom większy komfort niezależnie od warunków pogodowych. Statek nadal obsługiwał najbardziej oblegane trasy. W 1950 roku odnowiono salon pierwszej klasy. Na przestrzeni tych dekad „Savoie” ugruntowała swoją pozycję jako kluczowa jednostka w żegludze po jeziorze.