Powierzchnia początkowo biaława, apotem w górnej części w kolorze kapelusza, u młode okazów pokryta białą włókienkowato-łuskowatą osłoną, następnie naga lub biało-jedwabiście prążkowana. Blaszki Pełnych blaszek 14–20, blaszeczek (1)3 rzędy. Blaszki szeroko przyrośnięte, czasami ząbkowane, zwykle szerokie i płaskie, czasami brzuchate, o barwie od gliniastobiałej, gliniastoumbrowej do czarnoumbrowej. Ostrza blade lub białawe kłaczkowato-ząbkowane. Miąższ W kapeluszu brudnoczerwonobrązowy, ochrowy lub białawy po wyschnięciu, w trzonie brudnożółty lub ochrowobrązowy, zwykle zabarwiony na wierzchołku i podstawie ochrowym lub kakaowym nalotem. Cechy mikroskopowe Zarodniki 9–11 × 5–5,2 μm, elipsoidalne do zakrzywionych, z porą rostkową. Podstawki 4-zarodnikowe. Cheilocystydy blaszek dwóch rodzajów: (1) – maczugowate, gruszkowate lub wrzecionowate, 22–40 × 9–20 μm, (2) – butelkowate lub pęcherzykowo-maczugowate, tępe lub nieco ostre, 30–44 × 10–12 μm, na szczycie z krótkim, wąskim wyrostkiem 1–2(4) μm. Cystydy blaszek facji butelkowatej z długą, wąsko zwężającą się szyjką, 40–54 × 10–12 μm, na szczycie o szerokości 2–4 μm.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kruchaweczka wygiętozarodnikowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.