tytuł profesora nadzwyczajnego, a tytuł profesora zwyczajnego otrzymał w roku 1972. Od 1972 r. związany z Politechniką Krakowską. Był współorganizatorem specjalności „Urządzenia cieplne zdrowotne i ochrony powietrza” na Wydziale Inżynierii Sanitarnej i Wodnej. Po przejściu na emeryturę w 1974 r. kontynuował pracę dydaktyczną na Politechnice Krakowskiej.
Był autorem lub współautorem m.in. projektu ogrzewania Zamku Królewskiego na Wawelu i projektu węzła cieplnego dla Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie.
Był długoletnim członkiem PZITS. Pełnił funkcję przewodniczącego Rady Ogrzewnictwa i Wentylacji przy Ministrze Budownictwa (1956–1958). Był także członkiem Sekcji Ogrzewnictwa i Wentylacji Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN.
Był autorem licznych publikacji naukowych i 2 podręczników ogrzewnictwa.
Był mężem Elżbiety z Łukowskich (1905–1990), filolożki-romanistki. Mieli synów: Andrzeja (1931–2019), architekta, projektanta obiektów służby zdrowia, założyciela i redaktora naczelnego kwartalnika „Cracovia Leopolis”, oraz Jana (1936–2018).
Zmarł w Krakowie, pochowany na cmentarzu Komunalnym w Wieliczce (sektor II-5-7)In Memoriam. Służyli, odeszli a dzieła ich trwają s.