z inicjatywy Dembowskich powstała także „Gospoda Ludowa” w Zakopanem, gdzie prezentowane były muzyka i tańce góralskie.
Zmarł na promienicę. Pochowano go na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem.
Dorobek Dembowski jako pierwszy spisywał opowiadane przez Sabałę bajki i przypowieści; publikowano je w czasopiśmie „Wisła” w latach 1891, 1892 i 1896.
Wraz z żoną zebrał także pierwszą dużą kolekcję etnograficzną z terenu Podhala. Niektóre obiekty są unikatami; pochodzą jeszcze z XVIII w. (np. stroje kobiece, sprzęt pasterski, meble). Na prezentację zbioru Dembowscy przeznaczyli jedną z izb w „Chacie”. O sztuce góralskiej nie pisał, ale jego myśli na ten temat zawarli w swoich pismach Stanisław Witkiewicz i Władysław Matlakowski, którzy z nim się przyjaźnili.
Dembowski jest autorem kilku prac z dziedziny gwary podhalańskiej, np. Słownika gwary podhalskiej (1894)Maciej Pikwart, Mit Zakopanego i mity zakopiańskie. Od kuracji żętycowych do Sylwestra Marzeń, Nowy Targ, Wydawnictwo Wagant, br., s. 399.. Rękopisy znajdują się w archiwum Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem.
Przypisy
Kategoria:Polscy adwokaci Kategoria:Polscy etnografowie Kategoria:Urodzeni w 1847 Kategoria:Zmarli w 1893 Kategoria:Ludzie związani z Zakopanem