W tym sensie recommerce jest bliższy ponownemu użyciu niż recyklingowi: jego podstawowym celem jest dalsze używanie produktu, natomiast recykling oznacza przetworzenie materiałów odpadowych na produkty, materiały lub substancje.
Badania konsumenckie wskazują, że handel rzeczami używanymi może ograniczać zapotrzebowanie na nowe surowce. Dzieje się tak wtedy, gdy używany produkt pozostaje dłużej w obiegu i nie trafia przedwcześnie do odpadów. Korzyści środowiskowe nie są jednak automatyczne. Zależą m.in. od tego, czy kupno rzeczy z drugiej ręki rzeczywiście zastępuje zakup nowego produktu, jak długo dana rzecz będzie później używana oraz czy nie wystąpią efekty odbicia, np. sytuacja, w której oszczędności uzyskane dzięki tańszym zakupom zostaną przeznaczone na kolejne zakupy.
Znaczenie tych czynników pokazują badania dotyczące konkretnych grup produktów. W badaniu ponownego użycia kurtek typu shell wskazano, że ocena wpływu na środowisko zależy nie tylko od samego faktu odsprzedaży, lecz także od sposobu liczenia efektu środowiskowego, danych o rzeczywistym użytkowaniu odzieży, stopnia zastępowania nowych produktów oraz możliwych efektów odbicia. Podobny problem opisano w badaniu rynku używanych smartfonów w Stanach Zjednoczonych.