W węższym ujęciu, stosowanym w opisie modeli biznesowych, oznacza relację C2B, czyli sytuację, w której profesjonalny podmiot skupuje towary od konsumentów, a następnie odsprzedaje je z marżą przez własny sklep internetowy lub zewnętrzne platformy sprzedażowe.
Recommerce jest odróżniany od zwykłej sprzedaży nowych towarów poprzez aspekt, że przedmiotem obrotu są rzeczy już wcześniej posiadane, używane, zwrócone, odnowione albo naprawione. W praktyce może dotyczyć m.in. książek, multimedialnych nośników danych, elektroniki użytkowej, odzieży i . W polskiej prasie rynek rzeczy z drugiego obiegu opisywano jako obejmujący także artykuły dziecięce (np. foteliki samochodowe), zabawki, meble, materiały budowlane, elementy wyposażenia wnętrz, maszyny i urządzenia specjalistyczne. W branży odzieżowej termin bywa używany na określenie ponownego obrotu ubraniami i jest analizowany jako alternatywa wobec modelu szybkiej mody, zwłaszcza w badaniach zachowań młodszych konsumentów.
Historia Sprzedaż rzeczy używanych jest starsza niż współczesne użycie terminu „recommerce”.