Kopalnia dolomitu Bobrowniki – odkrywkowa kopalnia dolomitu w Tarnowskich Górach-Bobrownikach oraz Bytomiu-Suchej Górze działająca od 1903 roku do lat 90. XX wieku; pozostały po niej duże wyrobiska o ścianach sięgających 70 m.

Geologia Większość obszaru górniczego była położona na terenie Tarnowskich Gór. Kopalnia eksploatowała odkrywkowo złoże Bobrowniki-Blachówka Jest ono zbudowane z odrębnych bloków, które ograniczają uskoki zrzutowe, zrzuty mają od 20 do 50 m, nachylenie złoża wynosi od 3 do 5°. Zachodnia część złoża jest tworzona przez warstwy tarnowickie. Złoże tworzą dolomity kruszconośne i dolomity diploporowe, a w ich stropowych gniazdach występuje limonit w postaci buł i gniazd. Przeciętna miąższość złoża wynosi od 40 do 60 m; miąższość waha się od 21 do 95 m na skutek uskoków. Nadkład miał grubość przeciętnie 6,5 m. Dolomit z Bobrownik zawiera 25% tlenku wapnia, do 15% tlenku magnezu, 10% żelaza oraz domieszki cynku.