Ręczny załadunek zarzucono dopiero w 1952 roku wraz z wprowadzeniem do użytku koparki spalinowej typu E-1003 Staliniec, a konie zastąpiono lokomotywami spalinowymi typu Deutz. Urobek częściowo transportowano z bocznicy koleją wąskotorową, a częściowo koleją szerokotorową, wykorzystując do tego celu bocznicę w Tarnowskich Górach. Zakładowa bocznica szerokotorowa została otwarta w 1960 roku. Transport z wykorzystaniem wagoników-koleb zastąpiono samochodowym w 1968 roku. W 1969 roku uruchomiono nową kruszarnię i sortownię, zlikwidowano szyb transportowy, w 1970 roku zrezygnowano z transportu szynowego na rzecz samochodowego. Od 1 lipca 1987 roku produkcja stała się bezodpadowa dzięki wytwarzaniu nawozu z odpadów dolomitowych.
Wydobycie Wydobycie roczne według danych z 1923 roku wyniosło 85 425 ton. Wydobycie spadło w 1926 roku. Po modernizacji przekroczyło 1 mln ton dolomitu hutniczego w 1971 roku. Była to największa kopalnia dolomitu w regionie bytomsko-tarnogórskim.