Stanowi to zestaw liczb bardzo zbliżony do zestawu pojedynczych cyfr, którymi dysponujemy (0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 i 9).
Ponieważ istnieje 11 możliwych reszt, a dysponujemy jedynie 10 pojedynczymi cyframi, w dwóch różnych przypadkach konieczne będzie użycie tej samej cyfry (reszty 0 i 1 dają w wyniku cyfrę 0). Stąd właśnie wynika potrzeba zastosowania drugiej cyfry kontrolnej, która stanowi dodatkowe zabezpieczenie i gwarancję poprawności.
Obliczanie cyfr kontrolnych Załóżmy, że pierwsze dziewięć cyfr numeru CPF to: 123.456.789. Obliczenie pierwszej cyfry kontrolnej przebiega następująco:
Mnożenie przez wagi i sumowanie: Pomnóżmy kolejno każdą z dziewięciu cyfr przez malejące wagi od 10 do 2 i zsumujmy otrzymane wyniki. W naszym przykładzie wygląda to tak: Dzielenie przez 11 i wyznaczenie reszty: Podzielmy otrzymaną sumę przez 11 i zapiszmy resztę z tego dzielenia. W naszym przypadku: , co daje resztę 1 (ponieważ , a ) Wyznaczenie pierwszej cyfry kontrolnej: Odejmijmy resztę od liczby 11. Jeśli wynik tego odejmowania wynosi 11 (gdy reszta wynosiła 0) lub 10 (gdy reszta wynosiła 1), cyfra kontrolna wynosi wtedy 0. W każdym innym przypadku cyfrą kontrolną staje się bezpośredni wynik odejmowania (czyli odpowiednio 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2 lub 1).