Wezyrat Początkowo, funkcję wezyra sprawował sam Orhan, wtedy jako następca tronu. To Orhan na przykład dowodził w dużej mierze pięcioletnim oblężeniem Bursy, do której wkroczył już jako władca 6 kwietnia 1326 r. Za początek wezyratu Alaeddina Paszy uważa się rok 1320, co było o tyle precedensowe, że po raz pierwszy nadano takie uprawnienia osobie spoza dynastii Osmanów. Wezyrowie pełnili funkcje dowódców wojskowych, a w miarę podbojów, również gubernatorów zdobytych prowincji. W późniejszych latach wezyrowie przejęli też kompetencje skarbowe i administracyjne.
Przypisuje mu się współudział przy tworzeniu nowej stałej armii państwa osmańskiego, zwanego yaya (piechota) oraz müsellem (jazda). Nowa armia była utrzymywana z regularnego żołdu i miała stanowić alternatywę dla dotychczasowej podstawy sił osmańskich czyli wojowników gazi (później zwani akıncı), którzy byli jednak motywowani głównie obietnicą łupów i zbawienia w walce z niewiernymi, w związku z czym, nie można było polegać na nich w walkach chociażby z innymi tureckimi bejami. Niektóre źródła mówią o utworzeniu przez Alaeddina Paszę korpusów kapıkulları czyli słynnych janczarów, jednak najprawdopodobniej, były one autorstwem następnego sułtana - Murada I.