w jej składzie występowali m.in. , , George Filhe, skrzypek , Billy Marrero, Adolphe Alexander Sr. i Jean Vigne.
W latach 1916–1918 Perez prawdopodobnie przebywał w Chicago, gdzie prowadził pięcioosobowy zespół w Arsonia Café. W składzie tej grupy grali m.in. , Eddie Atkins i . Po powrocie do Nowego Orleanu w 1918 występował latem na statku SS Capitol, a w latach dwudziestych XX wieku prowadził orkiestry taneczne w klubach i salach tanecznych miasta, m.in. w Oasis Cabaret i Pythian Temple Roof Gardens. Z działalności muzycznej wycofał się w 1937.
Styl i znaczenie Perez uchodził za jednego z najlepszych kornecistów nowoorleańskich orkiestr dętych występujących podczas parad. Ceniono jego szerokie melodie, wyraźny atak i piękne brzmienie. Podkreślał znaczenie czytania nut a vista i precyzji wykonawczej w orkiestrach dętych; uważał też, że gra w takich zespołach jest pod tym względem bardziej wymagająca niż gra jazzowa.
Choć cenił grę z pisanych aranżacji, zatrudniał również dobrych improwizatorów, w tym młodego Joego Olivera, później znanego jako King Oliver. Jako muzyk taneczny sam także potrafił improwizować. Był również cenionym nauczycielem; do jego prywatnych uczniów należeli , , i .
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy trębacze jazzowi Kategoria:Amerykańscy bandliderzy jazzowi Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Orleanie Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1946