Odwłok Odwłok zwykle ma na tergitach, a czasem i na sternitach liczne, kolcowate łuski. Drugi tergit wykazuje autapomorfię w postaci wydłużonych i grzbietowo spiczastych wcięć notalnych. Drugie sternum ma krótkie apodemy i krótkie wyrostki przednie. U samca często wyposażone jest ono w woreczki androkonialne o zdolności do wynicowywania. Często w przednich kątach trzeciego sternitu leżą wąskie, dogłowowo skierowane apodemy. Stopień zesklerotyzowania siódmego sternitu u samicy jest bardzo zmienny. Ósmy sternit u samca jest płytkowaty.
Autapomorfią w budowie samczych genitaliów jest znaczna redukcja pośrodkowej części unkusa. Po bokach unkusa leżą silnie zbudowane wypustki, będące przypuszczalnie przekształconymi wyrostkami towarzyszącymi. Walwa często jest wcięta, niekiedy przyrośnięta do winkulum. Edeagus może być wolny lub zrośnięty z jukstą.
U samicy występuje torebka kopulacyjna o zwykle niewielkim, często nieuzbrojonym korpusie i umieszczonym brzusznie na ósmym segmencie ujściu (ostium).
Stadia rozwojowe thumb|left|Gąsienica Phyllalia patens thumb|left|Gąsienica Ganisa formosicola thumb|Marmaroplegma paragarda thumb|Pseudojana perspicuifascia thumb|Samiec Striphnopteryx edulis Jaja zwykle mają kształt półkulisty lub kopulasty, ale bywają też niemal dyskowate.