Podczas walk 18 września 1769 roku miał przyczynić się do uporządkowania rosyjskich oddziałów po wtargnięciu wojsk osmańskich do obozu i do odparcia ataku. Książę Henryk Pruski upamiętnił jego udział w tych wydarzeniach inskrypcją na obelisku w Rheinsbergu.
Dalsze awanse i dowództwa
W 1772 roku awansował na podpułkownika, a w 1776 roku na pułkownika. W tym samym roku objął dowództwo pułku piechoty „von Steinwehr” nr 14, którym dowodził podczas wojny o sukcesję bawarską.
20 maja 1782 roku został generałem majorem, a 6 czerwca tego samego roku mianowano go szefem pułku. W październiku 1786 roku król Fryderyk Wilhelm II powierzył mu regiment po generale von Anhalcie oraz generalną inspekcję piechoty w Prusach Wschodnich.
W sierpniu 1787 roku został komendantem Memla i Piławy. W 1789 roku otrzymał stopień generała porucznika i stanowisko gubernatora Królewca.
14 lipca 1792 roku, za długoletnią służbę wojskową, został odznaczony Orderem Orła Czerwonego.
Zakon joannitów
Henckel von Donnersmarck należał do zakonu joannitów. Został wyznaczony na przyszłego komtura komandorii w Süpplingenburgu, jednak nie objął urzędu przed śmiercią.