Utrata rzadkich elementów rozkładu może mieć konsekwencje wykraczające poza techniczną jakość modelu. Niskoprawdopodobne przypadki są ważne m.in. dla reprezentacji grup mniejszościowych, dla wykrywania rzadkich zdarzeń, schematów oraz dla zachowania różnorodności informacji. W badaniach nad przesunięciami rozkładów wywoływanymi przez modele wskazywano, że wyniki systemów uczących się mogą z czasem wpływać na środowisko danych, a następnie utrwalać własne błędy lub nierówności w kolejnych zbiorach treningowych.
Pokrewnym, szerszym zagadnieniem jest tzw. knowledge collapse, czyli możliwe zubożenie publicznego obiegu wiedzy wskutek masowego polegania na uśrednionych, łatwo dostępnych wynikach generowanych przez systemy sztucznej inteligencji. W takim ujęciu problem nie dotyczy wyłącznie technicznego treningu modeli, lecz także zachowań użytkowników i obiegu informacji w społeczeństwie.
Ograniczenia i sposoby przeciwdziałania Badania nad zjawiskiem model collapse nie prowadzą do jednoznacznego wniosku, że dane syntetyczne są zawsze szkodliwe. Część wyników dotyczy scenariusza, w którym kolejne generacje danych syntetycznych zastępują dane rzeczywiste.