Pierwotne wyposażenie techniczne obejmowało budynek techniczny oraz dwa systemy antenowe. Antena MARK-IV o średnicy 32 m, wyprodukowana przez NEC Corporation, była przeznaczona do pracy przez satelitę systemu Intelsat, natomiast radziecka antena TNA-57 o średnicy 12 m pracowała przez satelitę systemu „Horyzont”. Według materiałów Muzeum Dubnej centrum miało od początku współpracować z międzynarodowymi systemami satelitarnymi Intersputnik i Intelsat.
Po zakończeniu igrzysk infrastruktura centrum była nadal wykorzystywana do łączności międzynarodowej. Uruchomiono m.in. kanały telefoniczne do Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Brazylii, a także linie łączności rządowej między Kremlem a Białym Domem, Pałacem Elizejskim i siedzibą premiera Wielkiej Brytanii przy Downing Street 10. Centrum uczestniczyło również w międzynarodowej wymianie materiałów telewizyjnych, które trafiały następnie do programów informacyjnych radzieckiej telewizji centralnej.
W 1982 r. w Dubnej uruchomiono międzynarodowy poligon doświadczalny do testowania technologii łączności satelitarnej w pasmach 11/14 GHz, 20 GHz i 30 GHz. Badania dotyczyły m.in. propagacji fal radiowych w perspektywicznych zakresach częstotliwości i trwały do 1998 r.