Objął stanowisko profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, w 1977 przeszedł na emeryturę. Związany z Zakładem Prawa Karnego Wydziału Prawa i Administracji UAM (do 1967), został później w 1966 dyrektorem Zakładu Prawa i Polityki Penitencjarnej UAM, a następnie założycielem i dyrektorem Międzywydziałowego Instytutu Ochrony Pracy. Ponadto od 1948 wykładał bezpieczeństwo i higienę pracy na Politechnice Poznańskiej, a na przełomie lat 40. i 50. związał się też z Zakładem Medycyny Sądowej Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu. Wszedł w skład Komitetu Ergonomii Polskiej Akademii Nauk, został szefem poznańskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Ergonomicznego i członkiem Międzynarodowej Organizacji Ochrony Pracy w Genewie; wszedł w skład sztabu wojewódzkiego ORMO w Poznaniu. Zasiadał w radach naukowych różnych instytucji, m.in. w Radzie Głównej przy Ministerstwie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. Członek zagranicznych towarzystw naukowych. Autor publikacji z zakresu kryminalistyki, medycyny, psychologii, prawa karnego, prawa ochrony środowiska czy prawa medycznego.
Został pochowany na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu.