W XIX wieku kościół rozbudowano i częściowo przekształcono. W latach 1864–1865 wzniesiono wieżę, a w 1874 roku przedłużono nawę oraz prezbiterium.
Architektura
Kościół jest orientowaną budowlą jednonawową. Czteroprzęsłowa nawa łączy się z prezbiterium zamkniętym wielobocznie w układzie 5/8. Wnętrze nawy i prezbiterium nakrywa gotyzujące sklepienie sieciowo-żebrowe.
Do północnej strony korpusu przylega wieża zwieńczona ostrosłupowym hełmem. Jej obecna forma pochodzi z przebudowy przeprowadzonej w latach 1864–1865.
W elewacji zachodniej znajduje się gotycki portal ozdobiony trzema rzeźbionymi głowami. Portal należy do zachowanych elementów późnośredniowiecznej fazy budowy świątyni.
Wyposażenie
Większość wyposażenia kościoła ma charakter neogotycki. W barokowym ołtarzu głównym znajduje się figura św. Sebastiana wykonana w drugiej ćwierci XVIII wieku.
Połączenie późnogotyckiej architektury, dziewiętnastowiecznych przekształceń oraz barokowych i neogotyckich elementów wyposażenia odzwierciedla kolejne etapy użytkowania i rozbudowy świątyni.
Znaczenie