Gerontokracja (ang. gerontocracy, od gr. gérōn, gérontos – „starzec” i krátos – „władza”) – typ organizacji władzy lub dominacji społecznej, w którym najważniejsze role decyzyjne przypadają osobom starszym, najczęściej starszym mężczyznom, albo są obsadzane zgodnie z zasadą starszeństwa. W znaczeniu historycznym termin odnosi się m.in. do sprawowania władzy przez radę starców w niektórych państwach starożytnej Grecji, zwłaszcza w Sparcie. We współczesnej polszczyźnie bywa używany także przenośnie lub żartobliwie jako określenie „rządów ludzi starych”.mały|Spotkanie siedmiu przedstawicieli krajów Układu Warszawskiego w 1987 r.: Gustáva Husáka, Todora Żiwkowa, Ericha Honeckera, Michaiła Gorbaczowa, Nicolae Ceaușescu, Wojciecha Jaruzelskiego i Jánosa Kádára. Ich średni wiek wynosił wówczas 69 lat. W naukach społecznych gerontokracja nie oznacza jedynie wysokiego wieku pojedynczego przywódcy, lecz układ, w którym wiek, starszeństwo, prestiż i tradycja stanowią podstawę dostępu do władzy lub autorytetu.

Etymologia i znaczenia Wyraz ma charakter internacjonalizmu;