Elewacje gmachu Teatru Śląskiego są opięte poprowadzonymi przez całą wysokość lizenami, których wertykalizm równoważą płyciny podokienne układające się w poziomie pasy. Sama natomiast fasada, zwrócona w kierunku zachodnim, tworzy rodzaj płytkiego pseudoportyku. W części środkowej umieszczono trzy otwory wejściowe z dwuskrzydłowymi drzwiami, które otaczają płaskorzeźbione opaski z przedstawieniami figuralnymi w ich zwieńczeniu. Nad nimi znajdują się duże, prostokątne okna, nad którymi umieszczone są prostokątne pola wypełnione reliefami o tematyce operowej opartej na Pieśni o Nibelungach. Dekoracje te nie zachowały się w całości.
Fasadę wieńczy trójkątny tympanon oparty o gzyms kostkowy, wewnątrz którego umieszczono wstęgę z napisem „Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego” – pierwotnie znajdował się tam napis w języku niemieckim o treści: „Deutschem Wort – deutscher Art” (pol. Niemieckiemu słowu – niemieckiej sztuce), skuty latem 1922 roku. Do wejścia prowadzą schody, które pierwotnie zdobiły latarnie.