W latach 30. XX wieku działał w Nowym Jorku, nagrywał m.in. z i zespołem Fletchera Hendersona, pracował też jako pianista i aranżer u Dona Redmana. Od około maja 1933 ponownie był związany z orkiestrą brata jako pianista i aranżer, komponując i przygotowując kolejne opracowania. W następnych latach pisał aranżacje dla Benny’ego Goodmana, prowadził własny big-band w Chicago, przejął orkiestrę , a w Nowym Jorku został etatowym aranżerem Charliego Barneta.
W latach 1942–1943 służył jako bandlider w armii, później pracował jako akompaniator, aranżer i kierownik tras koncertowych Leny Horne. Od lat 50. XX wieku występował głównie z małymi zespołami; od 1964 mieszkał w Denver, gdzie pod koniec lat 60. XX wieku zaczął grać także na organach. Co najmniej 30 aranżacji napisanych dla zespołów Fletchera Hendersona zidentyfikowano jako prace Horace’a Hendersona. Jego opracowania cechowała wyrazista rytmika; jako przykład jego stylu wskazywana jest m.in. aranżacja utworu „”. Choć nie był znany przede wszystkim jako pianista, zwracano uwagę na jego dynamiczną rytmikę i nowocześniejszą, w porównaniu z Fletcherem Hendersonem, melodykę gry.
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy pianiści jazzowi Kategoria:Amerykańscy aranżerzy Kategoria:Amerykańscy bandliderzy jazzowi Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1988