Fontitrygon geijskesi – gatunek krytycznie zagrożonej płaszczki z rodziny ogończowatych (Dasyatidae). Zamieszkuje przybrzeżne, słonawe wody o piaszczystym lub mulistym dnie. Zwykle występuje w płytkich miejscach, ale zdarzyło się zaobserwować ją na głębokości 810 metrów. Tę płaszczkę spotkamy w Ameryce Południowej i Środkowej, a dokładniej na terenie wybrzeża Brazylii, Gujany, Surinamu, Wenezueli, Trynidadu i Tobago oraz Belize. Jest wyposażona w kolec jadowy, którym może ukłuć, jeśli poczuje się zagrożona. Jad jest niebezpieczny dla człowieka. Uznaje się ją za gatunek bliski wymarcia ze względu na naturalnie niskie tempo rozrodu i nadmierne połowy.
Taksonomia i filogenetyka Po raz pierwszy została opisana w 1948 przez holenderskiego naukowca Marinusa Boesemana, na łamach czasopisma „Zoologische Mededelingen”. Opis sporządzono na podstawie młodego samca schwytanego w pobliżu Surinamu. Na podstawie badań naukowcy stwierdzili, że płaszczka ta jest blisko spokrewniona z Hypanus guttatus. Dowiedziono też, że oba te gatunki tworzą klad z płaszczkami: Telatrygon zugei, Fontitrygon margaritella, Maculabatis gerrardi, Gymnura micrura.