najczęściej pępówkowaty, ale czasami wypukły. Lekko higrofaniczny. Powierzchnia szarobrązowa, ciemno sepiowobrązowa na środku, drobno kłaczkowata. Blaszki Przyrośnięte do lekko zbiegających, często nieregularne, dość grube, szerokie, białawe, ale z wiekiem mające tendencję do nabierania koloru kapelusza. Trzon Wysokość 15–30 mm, grubość 1–3 mm, rozszerzający się ku wierzchołkowi, czasami lekko przesunięty w bok. Powierzchnia naga, w kolorze kapelusza, ale czasami ciemniejsza. Miąższ Po roztarciu o mączystym zapachu. Smak gorzki. Wysyp zarodników Biały, obfity. Cechy mikroskopowe Bazydiospory 7–9 × 4,7–6,1 μm, Qav = 1,5, elipsoidalne, szkliste, bardzo słabo amyloidalne. Podstawki 4-zarodnikowe, 30–40 × 6,5–10,5 μm. Stosunkowo liczne bazydiole, cystyd brak. Na brzegu blaszki widoczne kilka powyginanych włosków. Miąższ trzonu zbudowany z równoległych strzępek z ciemną pigmentacją. Sprzążki obecne. Skórka zbudowana z płasko położonych strzępek o ścianach silnie poprzecinanych inkrustowanymi złogami pigmentu; liczne, bardzo wyraźne pętelki.