Artyści niekiedy ingerują w odnalezione obrazy, innym razem eksponują je w niezmienionej formie, nadając im nowe znaczenia poprzez zestawienie z innymi fotografiami lub zmianę kontekstu prezentacji.

Do najbardziej znanych przedstawicieli tego nurtu należy Joachim Schmid, który od lat 80. XX wieku kolekcjonuje anonimowe fotografie odnajdywane na ulicach, pchlich targach i wysypiskach śmieci. Jego działalność przyczyniła się do popularyzacji fotografii wernakularnej jako pełnoprawnego materiału artystycznego.

Istotną rolę w popularyzacji fotografii wernakularnej odegrał również holenderski artysta i kurator Erik Kessels, wykorzystujący anonimowe fotografie rodzinne i zdjęcia publikowane w mediach społecznościowych do tworzenia wielkoformatowych instalacji oraz projektów wydawniczych.

Polska Na gruncie polskim jedną z najważniejszych postaci związanych z reinterpretacją fotografii wernakularnej był Jerzy Lewczyński. W rozwijanej od lat 70. XX wieku koncepcji „archeologii fotografii” zwracał uwagę na dokumentalną, historyczną i emocjonalną wartość odnalezionych fotografii, negatywów i archiwów, traktując je jako świadectwa pamięci oraz element dziedzictwa kulturowego.