Po wojnie pozostał w LWP. W połowie 1946 roku ukończył Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu. Następnie dowodził baterią i dywizjonem artylerii przeciwpancernej. Ukończył kurs dowódców pułków artylerii w Wojskowej Akademii Artyleryjskiej im. M.I. Kalinina w Leningradzie oraz studia w Akademii Sztabu Generalnego WP. W kolejnych latach służył w Sztabie Generalnym WP, gdzie stopniowo awansował i doszedł do stanowiska szefa oddziału. Następnie przez wiele lat służył w Inspektoracie Obrony Terytorialnej, gdzie był szefem zarządu, zastępcą szefa Inspektoratu, a później głównym specjalistą Głównego Inspektora Obrony Terytorialnej. Był jednym z bliskich współpracowników gen. broni Tadeusza Tuczapskiego i jednym z czołowych teoretyków obrony terytorialnej kraju w LWP.
Członek Polskiej Partii Robotniczej, a od 1948 – PZPR. Przez kilka kadencji był członkiem Komitetu PZPR instytucji podległych Głównemu Inspektorowi OT. Służbę wojskową zakończył i przeszedł w stan spoczynku w 1988 rokuPożegnanie zasłużonych oficerów, „Żołnierz Wolności”, nr 244, 19 października 1988, s. 2..
Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera urnowa II-A-43 rząd 1 grób 6).