końcówki gałęzi łopatkowate, rozpadające się na wiele punktów wzrostu, do 3 mm średnicy, w wyższych zbiorach zwężone do białych włoskowatych końcówek, które zbiegają się, tworząc masę puszystej białej grzybni na szczycie grzyba. Wzdłuż głównych gałęzi występują krótkie kolce (zaczątki gałązek). Powierzchnia owocnika gładka lub z drobnym białym, owłosionym nalotem, Warstwa podpowierzchniowa woskowa, miąższ raczej twardy, ale giętki, wysychający na szarobrązowo i kurczący się do cienkich włosków. Ma charakterystyczny zapach pleśniowo-rybi, pszeniczny lub chemiczny. Cechy mikroskopowe System strzępkowy dimityczny; strzępki generatywne cienkościenne, septowane, ze sprzążkami; strzępki szkieletowe o średnicy 3–7 µm, bez przegród, nierozgałęzione, o gładkich ścianach grubości do 1 µm. Bazydiospory 5,5–8 × 2,8–4,5 µm, białe, eliptyczne, w kształcie długiej łzy, z wyraźnym wyrostkiem wnęki, cienkościenne, gładkie, mogą wydawać się drobnoziarniste. Holobazydia 7,5–9 × 15–23 µm, maczugowate, z 4 długimi sterygmami, które mogą być wiotkie, powodując opadanie zarodników. Brak cystyd.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pterula subulata · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.