Od 1 stycznia 1952 r. pod nadzór CZPM weszły czterdzieści trzy przedsiębiorstwa. Były to fabryki mebli: Bydgoskie, Bytomskie, Cieszyńskie, Kamienieckie, Kluczborskie, Krakowskie, Łódzkie, Nowieńskie, Nowosolskie, Olszyńskie, Pabianickie, Słupskie, Swarzędzkie, Świdnickie, Trzebiatowskie i Wrocławskie oraz Czerska, Gościcińska, Jarocińska, Jaworska, Kostrzyńska, Koszalińska, Kościańska, Lubawska, Mosińska, Opolska, Ostroszowicka, Opatowiecka, Poznańska, Rogozińska, Sobieszowska, Starogardzka, Strzelińska, Szamotulska, Szczecińska, Szczytnowska, Środzka, Świebodzicka, Świebodzińska, Trzcianecka, Witnicka, Wolsztyńska i Wronecka.
W pierwszym kwartale 1953 r. nastąpiła zmiana funkcjonowania CZPM, który działał do tej pory w ramach Ministerstwa Przemysłu Lekkiego, a miał zostać podporządkowany nowo utworzonemu Ministerstwu Przemysłu Drzewnego i Papierniczego. Po dwóch latach ustalono i zatwierdzono ostateczną wersję regulaminu organizacyjnego, w którym określono zakres działania Centralnego Zarządu: