Najstarsze fragmenty związane są z krańcem półwyspu, określanym jako Punta, oraz z obszarem placu 1 Maja. Kolejne linie fortyfikacji przesuwano w stronę południowo-wschodnią, obejmując nimi nowe dzielnice powstające poza wcześniejszymi obwodami.
Część dawnych murów została włączona w późniejszą zabudowę mieszkalną i sakralną, dlatego ich pierwotny przebieg nie zawsze jest czytelny w terenie. Zachowane relikty znajdują się m.in. przy ulicach Obzidna, Rozmanova, Trubarjeva, Ulica IX. korpusa, Ulica svobode oraz przy nadmorskiej promenadzie.
Historia
Pierwszy obwód
Najstarsza część Piranu została ufortyfikowana prawdopodobnie już w VII wieku. Pierwszy obwód obejmował osadę położoną na krańcu półwyspu oraz na zboczu wznoszącym się ku miejscu zajmowanemu obecnie przez kościół Świętego Jerzego.
Pierwotne miasto dzieliło się na cztery części, których nazwy wywodziły się od prowadzących do nich bram: Miljska, Stolna, Osrednja i Poljska. System murów zabezpieczał zarówno zabudowę mieszkalną, jak i dostęp do niewielkiego portu oraz wybrzeża.
Obwód otaczający najstarszą część miasta nie był zasadniczo przesuwany, lecz wielokrotnie go naprawiano i przebudowywano.