Wraz ze wzrostem zabudowy niektóre fragmenty murów rozbierano, obniżano lub włączano do nowych budynków. Przejścia w fortyfikacjach poszerzano, a część bram traciła funkcję kontrolowania ruchu do miasta.
Najlepiej zachował się trzeci obwód na zboczu Mogoronu, ponieważ znajdował się poza obszarem najintensywniejszej zabudowy. Pozostałości starszych linii obronnych są bardziej rozproszone i częściowo ukryte w strukturze miejskiej.
Architektura
Zachowane fortyfikacje zostały wykonane przede wszystkim z miejscowego kamienia, łączonego zaprawą wapienną. Ich forma jest wynikiem wielokrotnych przebudów prowadzonych od średniowiecza do początków epoki nowożytnej.
thumb|280px|Kurtyna i wieże obronne
Trzeci obwód składa się z kurtyn murów połączonych wieżami o zróżnicowanym kształcie. Występują zarówno wieże prostokątne, jak i zaokrąglone, umożliwiające prowadzenie obserwacji i ostrzału wzdłuż zewnętrznej powierzchni muru.
Górne partie zachowanych odcinków mają blankowane zwieńczenia. Za przedpiersiem przebiegały chodniki straży, dostępne za pomocą schodów i drewnianych lub kamiennych pomostów.