Bazylika Kolegiacka Świętych Wita i Deokara (niem. Stiftsbasilika St. Vitus und Deocar) – świątynia rzymskokatolicka znajdująca się w bawarskim mieście Herrieden. Dawna kolegiata kapituły kanoników regularnych.
Historia Klasztor w Herrieden został założony w 797 roku przez szlachcica Cadolta. Pierwszym opatem został , spowiednik Karola Wielkiego. Modlitwom nad grobem Deokara przypisywano cudowne uzdrowienia. W 888 roku klasztor przeszedł w ręce biskupów Eichstätt, przekształcono go wówczas w kapitułę kanoników regularnych.
W 1071 roku biskupi z Eichstätt i Embrico z Augsburga konsekrowali nową kolegiatę, zmieniono wówczas jej wezwanie ze św. Zbawiciela na św. Wita. W 1316 roku miasto zostało zniszczone przez wojska cesarza Ludwika IV Bawarskiego, który wywiózł część relikwii św. Deokara do Norymbergi (stąd w tamtejszym Kościele św. Wawrzyńca znajduje się ołtarz mu poświęcony). Za panowania Karola IV Luksemburskiego wzniesiono dwuwieżową fasadę kolegiaty. W 1340 dobudowano prezbiterium, które w latach 1447–1461 zastąpiono nowym. Korpus nawowy spłonął podczas pożaru miasta w 1490 roku, odbudowano go w latach 1502–1533 z dodaniem kaplic bocznych. Między 1677 a 1683 rokiem powstał drewniany, malowany strop korpusu nawowego. W latach 1735–1748 świątynię przebudowano w stylu barokowym.