Choć Matisse odwołuje się do tradycji sielskiego krajobrazu, jego kolory, formy i postacie nie przynoszą jasnych ani prostych znaczeń czy skojarzeń.
Obraz ten wydaje się być przemyślaną odpowiedzią Matisse’a na wrogość, z jaką jego dzieła fowistyczne spotkały się podczas Salonu Jesiennego w 1905 roku. Malarz sporządził wiele szkiców przygotowawczych postaci i karton całej kompozycji.
Znaczenie Kiedy obraz został wystawiony w Salonie Niezależnych () w 1906 roku, spotkał się z powszechną krytyką za niejednoznaczność tematu i brak spójności stylu. Niektórzy krytycy obawiali się wręcz, że to koniec malarstwa francuskiego.
Francuski malarz pointylista Paul Signac, który kupił niektóre z wcześniejszych prac Matisse’a, uznał dzieło za dziwaczne, nie bojąc się nawet stwierdzenia, że autor „zszedł na psy” Przypis 41: „List z 14 stycznia 1906 r.” cytowany w Alfred Barr, Matisse, His Art and His Public, New York, Museum of Modern Art, 1951, str. 82..
Jednak inni artyści uznali pracę za inspirującą. Zdaniem Marthy Lucy, kuratorki w Fundacji Barnesa, Pablo Picasso, który pragnął prześcignąć Matisse’a pod względem „wywoływanego przez dzieło wrażenia”, natychmiast rozpoczął pracę nad swym przełomowym dziełem Pannami z Awinionu, co zirytowało Matisse’a.