Druga żona była alkoholiczką i wkrótce rodzina uległa rozpadowi; dzieci zostały rozesłane do różnych członków rodziny, Jameson trafił do bezdzietnej ciotki. Wskutek tych perypetii Jameson nigdy nie odebrał edukacji szkolnej.
W wieku lat 14, w 1894 roku rozpoczął służbę w brytyjskiej marynarce handlowej. Przez cztery pierwsze lata pływał i uczył się fachu na statku „East Indian”, przez ponad 10 lat służył na różnych statkach, pod koniec na okrętach, a w 1906 roku awansował na stopień porucznika.
Ekspedycja Nimrod (1907–1909) 240px|thumb|right|Grupa Południowa, od lewej do prawej: Frank Wild (1873–1939), Ernest Shackleton (1874–1922), Eric Marshall (1879–1963) i Jameson Adams (4 marca 1907) Ernest Shackleton (1874–1922), po wcześniejszym udziale w ekspedycji Discovery (1901–1904) Roberta Falcona Scotta (1868–1912), organizował Brytyjską Ekspedycję Antarktyczną (ang. British Antarctic Expedition), której – jako pierwszej brytyjskiej wyprawie – postawił za cel dotarcie do bieguna południowego. W 1905 roku Adams spotkał Shackletona i jako pierwszy zgłosił się na ochotnika, a Shackleton od razu zaakceptował jego uczestnictwo w wyprawie.