Kształt gonad różni się u obu płci – jajnik jest pojedynczy i okrągły, jądra zaś parzyste, wydłużone i przypominające kształtem pręty. mały|centruj|Porównanie osobników z gatunków Mola tecta i Mola ramsayi (inna nazwa: Mola alexandrini)
Występowanie Mola tecta występuje szeroko w umiarkowanych wodach półkuli południowej, osobnikom tego gatunku zdarza się zapuszczać również na obszar półkuli północnej, lecz to rzadkość. Potwierdzono występowanie tych samogłowów na południowo-wschodnich obszarach morskich Australii, wokół Nowej Zelandii, w pobliżu brzegów Afryki Południowej oraz Chile. mały|lewo|Osobnik wyrzucony na brzeg w Nowej Zelandii
Biologia i ekologia Gatunek najpewniej wykazuje biologię podobną do innych z rodzaju Mola. Odżywia się podczas nurkowań w głębiny. Zawartość żołądka trzech przebadanych osobników składała się z salp , iskrzyłud Pyrosoma sp. i pozostałości rurkopława; w jednym przypadku w trzewiach znaleziono kulkę styropianową o wymiarach 3 × 5 mm. Wszystkie osobniki poddane badaniom wewnętrznym były obficie zakażone pasożytami, które znajdowały się w szczególności w jelitach (tasiemce) i w wątrobie (prawdopodobnie larwy tasiemców z rzędu ).