Po reorganizacji armii pruskiej zabiegał o ponowne przyjęcie do czynnej służby. Jego wniosek został 5 czerwca 1809 roku odrzucony, między innymi ze względu na stan zdrowia i obrażenia odniesione podczas kampanii 1806 roku.
W okresie wojen wyzwoleńczych powierzono mu zadania związane z organizowaniem kawalerii śląskiej Landwehry. 1 grudnia 1813 roku został ostatecznie przeniesiony w stan spoczynku w stopniu generała majora.
Wolny pan stanowy Bytomia
W 1813 roku, po śmierci Gustawa Adolfa Henckla von Donnersmarcka, objął godność wolnego pana stanowego Bytomia. Zgodnie z zasadą senioratu, ustanowioną dla rodu w 1748 roku, tytuł przysługiwał najstarszemu żyjącemu przedstawicielowi Hencklów von Donnersmarcków.
Eliasz Maksymilian pozostawał wolnym panem stanowym od 1813 roku do śmierci w 1827 roku. Godność nie była w tym okresie równoznaczna z posiadaniem wszystkich dóbr dawnego państwa stanowego, które pozostawały podzielone między poszczególne linie rodziny.
W okresie jego senioratu wolne państwo stanowe funkcjonowało już w ramach scentralizowanej administracji Królestwa Prus.