Zmarł 7 września 1827 roku we Wrocławiu w wieku 79 lat. W nekrologu opublikowanym po jego śmierci przedstawiono go przede wszystkim jako wieloletniego oficera kawalerii pruskiej i uczestnika wojny z Francją w 1806 roku.
Awanse
kornet – 4 marca 1766; sztabsrotmistrz – 10 czerwca 1787; major – 13 kwietnia 1789; pułkownik – 4 czerwca 1799; generał major – przed przejściem w stan spoczynku w 1813 roku.
Odznaczenia
Pour le Mérite – 23 maja 1805.
Przypisy
Bibliografia
Kurt von Priesdorff, Soldatisches Führertum, t. 3, Hamburg , s. 187, nr 1098. Neuer Nekrolog der Deutschen, t. 5, cz. 2, Ilmenau 1829, s. 823–825. Leopold von Zedlitz-Neukirch, Neues preussisches Adels-Lexicon, t. 4, Lipsk 1837, s. 122.
Eliasz Maksymilian Kategoria:Pruscy generałowie Kategoria:Uczestnicy wojen napoleońskich Kategoria:Odznaczeni wojskowym Orderem Pour le Mérite Kategoria:Ludzie urodzeni w Świerklańcu Kategoria:Ludzie związani z Bytomiem Kategoria:Ludzie związani z Wrocławiem przed 1945 Kategoria:Urodzeni w 1748 Kategoria:Zmarli w 1827