thumb|Odbitka stykowa z filmu małoformatowego przeznaczona do przeglądu zdjęć Odbitka stykowa (potocznie stykówka) – w tradycyjnej fotografii analogowej odbitka fotograficzna wykonana metodą stykową, polegającą na bezpośrednim, fizycznym kontakcie negatywu z podłożem pokrytym emulsją światłoczułą (najczęściej papierem fotograficznym) podczas naświetlania. W wyniku tego procesu powstaje obraz pozytywowy o wymiarach dokładnie odpowiadających rozmiarowi użytego negatywu.
Historia W początkach historii fotografii, przed wynalezieniem i upowszechnieniem się powiększalników, metoda stykowa była jedynym sposobem uzyskiwania pozytywów fotograficznych z matryc negatywowych (np. w kalotypii wynalezionej przez Williama Foxa Talbota). Wczesne emulsje fotograficzne charakteryzowały się niezwykle niską czułością, co uniemożliwiało rzutowanie obrazu przez układ optyczny – naświetlanie musiało odbywać się bezpośrednio na słońcu, nierzadko trwając od kilkunastu minut do wielu godzin.