jedną boską naturę wspólną Ojcu, Synowi i Duchowi Świętemu; każdą z trzech Osób Boskich, z zachowaniem różnic osobowych; w niektórych tekstach Nowego Testamentu – szczególnie Ojca, gdy Syn i Duch są wymieniani odrębniePor. 1 Kor 8,6; 2 Kor 13,13; Ef 4,4–6; Gilles Emery, The Trinity: An Introduction to Catholic Doctrine on the Triune God, Washington 2011, s. 33–48..
Termin „osoba” w odniesieniu do Trójcy nie jest używany dokładnie w tym samym znaczeniu co we współczesnej psychologii lub socjologii. W terminologii dogmatycznej oznacza Ojca, Syna i Ducha Świętego w ich realnej odrębności relacyjnej. Termin „natura”, „istota” lub „substancja” oznacza natomiast jedyne Bóstwo, które nie jest dzielone między OsobyKKK 251–255..
Określenie Boga jako „osobowego” ma przede wszystkim odróżniać katolickie pojęcie Boga od koncepcji bezosobowej zasady kosmicznej. Nie oznacza ono, że Bóg jest jedną osobą w takim sensie, w jakim osobą jest pojedynczy człowiek. Według dogmatu trynitarnego jeden Bóg istnieje bowiem w trzech OsobachWincenty Granat, Bóg jeden w Trójcy Osób, Lublin 1962, s. 329–354..