Oryginalny wygląd mały|Szkic koncepcyjny Michała Anioła Większość ekspertów uważa, że główne zainteresowanie Michała Anioła skupiało się bardziej na teatralno-malarskim aspekcie bramy – stworzeniu malowniczej i dramatycznej fasady – by spełniała ona ważną, symboliczną funkcję wjazdu do Rzymu, niż na jej funkcji stricte obronnej. Znajduje się ona bowiem na końcu ulicy Pia (strada Pia), która powielała przebieg starożytnej „Alta Semita”, a następnie przechodziła we współczesną Via XX Settembre, wieńcząc imponującą fasadą frontową bardzo długą, prostą arterię, zaczynającą się aż przy Kwirynale. W celu uzyskania potężniejszego efektu scenicznego brama była nieco cofnięta w stosunku do linii murów, z którymi łączyła się dwoma ukośnymi bocznymi odcinkami, zwieńczonymi takim samym blankowaniem jak brama. Posiadała początkowo tylko jedną arkadę i główną, bogatą fasadę zwróconą do wewnątrz miasta, podczas gdy na zewnątrz prezentowała się jedynie jako proste, ceglane przejście sklepione. Taka dysproporcja między stronami bramy miała wyrażać nadrzędność prestiżu miasta nad funkcją obronną murów.