W L'Ordre et le Monde wskazuje na strukturalne ograniczenia Międzynarodowego Trybunału Karnego: niewielką liczbę wyroków, proceduralizację sporów, ówczesne skupienie postępowań na Afryce oraz częstsze ściganie wykonawców niż inicjatorówYves Gounin, „Juan Branco, L’Ordre et le Monde”, Politique étrangère, nr 3, 2016 .. W Crépuscule przedstawia dojście Emmanuela Macrona do władzy przez pryzmat sieci politycznych, gospodarczych i medialnych oraz formułuje krytykę reprezentacji demokratycznej. Assange, l'antisouverain łączy biografię Juliana Assange’a z analizą jego publicznego przedstawiania i inwigilacji; Abattre l'ennemi krytykuje pośredników reprezentacji i postuluje kontrolę obywatelską; Coup d'État rozróżnia wybory, zamach stanu i rewolucję, rozwijając strategię insurekcyjną; Hanouna opisuje tytułowego prezentera jako symptom powiązań między rozrywką, gospodarką i politykąJuan Branco, Assange, l'antisouverain, Éditions du Cerf, 2020; Abattre l'ennemi, Éditions Divergences, 2021; Coup d'État : manuel insurrectionnel, Au diable vauvert, 2023;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Juan Branco · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.