Autorstwo Giuseppe Bruniego zostało przypisane przez historyka Attilia Tamara, a następnie przyjęte w części literatury dotyczącej architektury Triestu.
Ze względu na brak podpisu architekta na zachowanym projekcie autorstwa Bruniego nie można jednak uznać za całkowicie potwierdzone. Miejski katalog dziedzictwa kulturowego wymienia Palazzo Salem wśród jego realizacji, datując budynek na 1872 rok i lokalizując go przy Corso Italia 20.
Budowa pałacu przypadła na okres najważniejszej działalności Bruniego. W tym samym czasie architekt kończył Palazzo Modello przy obecnym Piazza Unità d’Italia i rozpoczynał przygotowywanie projektu nowej siedziby władz miejskich.
Dokumentacja urbanistyczna gminy Triest przedstawia Palazzo Salem jako zespół powiązanych budynków mających adresy przy Corso Italia, Via San Lazzaro i Via Matteo Renato Imbriani. Ich elewacje otrzymały podobne podziały i dekoracje, co pozwoliło połączyć poszczególne części zabudowy w jednolitą kompozycję architektoniczną.
Na parterze budynku mieściły się lokale handlowe i usługowe. Działała tam m.in. kawiarnia Caffè Corso, będąca miejscem spotkań aktorów, śpiewaków, członków amatorskich zespołów teatralnych oraz artystów występujących w triesteńskich teatrach i lokalach rozrywkowych.