Oprócz funkcji reprezentacyjnej pełniła zatem również rolę miejskiego zdroju.
W 1925 roku pojawiły się plany usunięcia fontanny oraz stojącej na placu kolumny z pomnikiem cesarza Karola VI. Przeciwko temu zamierzeniu występował m.in. triesteński pisarz i krytyk Silvio Benco. Spór został odnotowany w satyrycznym czasopiśmie „Marameo!”, które komentowało dyskusje dotyczące ochrony pomników związanych z habsburską przeszłością miasta.
W sierpniu 1938 roku monument został rozebrany w związku z przygotowaniem Piazza Unità d’Italia do wizyty Benita Mussoliniego. Elementy fontanny przewieziono do miejskich magazynów i lapidarium, gdzie pozostawały przez ponad trzy dekady.
Po restauracji fontannę ponownie ustawiono na placu w 1970 roku. Umieszczono ją jednak na zachód od pierwotnego położenia, bliżej nabrzeża niż osi ratusza.
W latach 80. XX wieku monument poddano kolejnym zabiegom konserwatorskim. Prace przy fontannie prowadził m.in. triesteński rzeźbiarz i konserwator Nino Spagnoli, który zajmował się także restauracją innych pomników miejskich.
Podczas przebudowy Piazza Unità d’Italia zakończonej w 2000 roku fontannę przeniesiono na główną oś placu, pomiędzy ratuszem a nabrzeżem.