W 1963 roku, na zamówienie obwodowego muzeum w Czymkencie, T. Podniebiesnaja przeprowadziła szczegółowe pomiary budowli. W 1983 roku pomiary zostały uzupełnione i skorygowane przez specjalistów instytutu Kazprojektrestawracija, podlegającego Ministerstwu Kultury Kazachskiej SRR.
W 1982 roku mauzoleum wpisano na listę zabytków historii i kultury Kazachskiej SRR o znaczeniu republikańskim i objęto ochroną państwową. Status zabytku o znaczeniu republikańskim został zachowany również we współczesnym państwowym wykazie zabytków Kazachstanu.
Architektura Mauzoleum jest budowlą portalowo-kopułową wzniesioną z wypalanej cegły. Ma około 14 metrów długości, 6,9 metra szerokości i 11 metrów wysokości. Składa się z trzech kwadratowych pomieszczeń rozmieszczonych wzdłuż głównej fasady i połączonych szerokimi przejściami.
Środkowe pomieszczenie wyróżnia monumentalny portal, czyli pisztak, oraz sferokoniczna kopuła. Kopuła spoczywa na wysokim cylindrycznym bębnie, wspartym na ośmiobocznej części przejściowej. Boczne pomieszczenia mają różną wysokość i również są nakryte kopułami wspartymi na łukowych pendentywach i ścianach nośnych.
W północnym pomieszczeniu znajduje się nagrobek Abd al-Aziza Baby.