Morfologia Owocniki Podziemne, zamknięte, kuliste, prawie kuliste lub jajowate, o długości 10–18 mm i szerokości 8–15 mm. Perydium początkowo białe, po dotknięciu szybko zmieniające kolor na bladożółtoochrowy. Na powierzchni ma resztki grzybni i sznury grzybniowe łączące go z ziemią, podczas suszenia odpadające. Gleba jasnożółta, zwarta, z widocznymi komorami i białymi żyłkami w niektórych miejscach. Kolumella o różnych kształtach i rozmiarach, wyrastająca od podstawy do połowy długości podstawy lub wzdłuż całej podstawy, o szerokości 0,4–2,7 mm czasami ledwo widoczna podczas suszenia podstawy lub w ogóle nieobecna. Owocniki mają bardzo silny, nieprzyjemny zapach przypominający naftalinę. Cechy mikroskopowe Perydium dwuwarstwowe, o średnicy od 210 do 380 μm. Egzoperydium o średniej grubości 120 μm, złożone z gęsto splecionych strzępek o szerokości 5–6,5 μm i dekstrynoidalnych ścianach komórkowych o grubości około 2 μm. Endoperydium o średniej grubości 140 μm, pseudoparenchymatyczne, składające się głównie z elementów jajowatych i prawie kulistych, a także wielokątnych, 4–18 × 2,5–13 μm (4 × 2,5; 5,5 × 5,5; 9 × 7;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Piestrownik białobrązowy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.