Architektura i wyposażenie Świątynia późnogotycka, trójnawowa, o układzie halowym, z wieżą o romańskiej podstawie i neoromańskich górnych kondygnacjach. Taras na wieży znajduje się na wysokości 33 m, a hełm sięga 52 m wysokości. Korpus nawowy przykrywa sklepienie krzyżowo-żebrowe, na jego zwornikach umieszczono herby. Wieloboczna absyda jest starsza od korpusu nawowego, o czym świadczą jej detale architektoniczne, np. maswerki. Jej sklepienie dekoruje gotyckie malowidło z motywem wici roślinnej. Witraże absydy wykonał w 1953 roku Hermann Oetken, zachował się również jeden witraż z 1902, wyprodukowany przez . Korpus nawowy dekorują z kolei witraże z 1984 roku autorstwa Ruth Engstfeld-Schremper.
Wnętrze kościoła zdobi późnogotycka, piaskowcowa ambona. Na ścianach budynku znajdują się XVII-wieczne obrazy wykonane w technice malarstwa tablicowego, które pierwotnie przymocowane były do balustrady rozebranej w 1968 roku empory. Przedstawiają one podobizny darczyńców oraz postaci Jezusa Chrystusa, Maryi, apostołów i innych świętych. Piaskowcową posadzkę wyłożono podczas remontu z lat 2011–2013. Chrzcielnica i stół komunijny zostały wykonane w 2013 roku z białego marmuru karraryjskiego, zastąpiły one elementy wyposażenia z 1902 roku.