Dalsze działania weneckie prowadzono na Morzu Tyrreńskim, Adriatyku i we wschodniej części Morza Śródziemnego.
Wenecka eskadra dowodzona przez Carla Zena została skierowana do działań na wschodzie, gdzie zwalczała żeglugę i posiadłości genueńskie. Rozproszenie weneckich sił umożliwiło Genui zgromadzenie nowej floty i przeniesienie głównego ciężaru wojny na Adriatyk, bezpośrednio w pobliże weneckich posiadłości.
Bitwa pod Pulą W maju 1379 roku flota genueńska dowodzona przez Luciana Dorię starła się z okrętami Vettora Pisaniego w bitwie pod Pulą. Genueńczycy odnieśli zwycięstwo, chociaż Doria zginął w trakcie walki. Dowództwo przejął jego krewny Pietro Doria, który skierował flotę w stronę Laguny Weneckiej.
Po klęsce Pisani został odwołany, osądzony i uwięziony. Porażka pozbawiła Wenecję znacznej części floty w chwili, gdy wojska padewskie, węgierskie i akwilejskie zagrażały jej posiadłościom lądowym, a oddziały Francesco da Carrary odcinały połączenia miasta z zapleczem.