Wenecja zobowiązała się do opuszczenia Tenedos, wysiedlenia jego mieszkańców i zburzenia fortyfikacji wyspy, która miała zostać powierzona Amadeuszowi VI. Republika potwierdziła również utratę Dalmacji na rzecz Królestwa Węgier oraz obowiązek płacenia królowi węgierskiemu corocznej kwoty związanej z prowadzeniem handlu na Adriatyku.
Genua nie uzyskała kontroli nad Laguną Wenecką ani trwałej przewagi na Adriatyku. Postanowienia pokoju zasadniczo nie zmieniły układu sił pomiędzy obiema republikami w handlu czarnomorskim i wschodniośródziemnomorskim, chociaż wojna przyniosła obu stronom znaczne straty finansowe, ludzkie i materialne.
Następstwa Dla Wenecji wojna była doświadczeniem wskazującym na podatność miasta i laguny na atak od strony morza i lądu. Konflikt spowodował znaczne obciążenie finansów publicznych, a także wpłynął na organizację floty, system obronny i stosunki między państwem a rodzinami patrycjuszowskimi finansującymi działania wojenne.
Wenecja stosunkowo szybko odbudowała handel oraz potencjał morski.