Chociaż na podstawie późniejszej literatury pięknej w której pojawiają się Trzy Tarasy (na czele z najsłynniejszym ) można by odnieść wrażenie, iż służyły one jedynie oddawaniu się ekstrawaganckiemu stylowi życia, w szczególności zaś wystawnym bankietom uczęszczanym przez piękne kobiety, to w rzeczywistości były zbudowane również dla celów wojskowych i magazynowych oraz poprzez ulice dobrze skomunikowane z pozostałymi częściami miasta.
Przed Ye czasów Cao Cao większość chińskich stolic była budowana w kształcie podobnym do znaku hui (回), z kompleksem pałacowym w pobliżu centralnego obszaru wyznaczonego przez mury, który z kolei znajdował się w centrum przestrzeni określonej przez mury miejskie. Jak zostało opisane w w odniesieniu do królewskiego miasta z epoki Zhou kompleks pałacowy powinien znajdować się dokładnie w centrum podzielonego na dziewięć kwadratów pola stanowiącego miasto, tak by mógł zasiąść z plecami odwróconymi do północy oraz twarzą na południe, przy czym rynek miał znajdować się w północnej części miasta, zaś dwór w jego części południowej. Ye było pierwszym centrum administracyjnym w którym kompleks pałacowy został oparty o północny mur miejski z ulicą wzdłuż osi północ-południe łączącą go z bramą południową. Kompleks pałacowy wraz z główną ulicą biegnącą na południe wyglądał zatem bardziej jak znak xiá (㘡).