Kiedy adresaci byli proszeni o popełnienie samobójstwa, ukryte znaczenie brzmiało, że jest to bardziej honorowe niż likwidacja przez grupę oporu.
Kapsułki z cyjankiem były jedną z najczęstszych metod samobójstw w ostatnich dniach wojny. 12 kwietnia 1945 roku członkowie Hitlerjugend rozdawali tabletki z cyjankiem widzom podczas ostatniego koncertu Filharmoników Berlińskich. Hitler zanim popełnił samobójstwo w swoim bunkrze, zadbał o to, by wszyscy jego pracownicy otrzymali kapsułki z trucizną.
Wielu niemieckich cywilów szło do lasów, aby powiesić siebie i swoje rodziny na terenach, które wkrótce miały zostać zaatakowane przez Armię Czerwoną, podczas gdy inni używali trucizny.
Członkowie niemieckich sił zbrojnych często używali broni palnej do odebrania sobie życia. Na przykład SS-Obergruppenführer Ernst-Robert Grawitz rozerwał granatem Eihandgranate 39 siebie i swoją rodzinę, generałowie Wehrmachtu Wilhelm Burgdorf i Hans Krebs strzelili sobie w głowę z pistoletów, a Josef Terboven, komisarz Rzeszy w okupowanej przez Niemców Norwegii, wysadził się w bunkrze, detonując 50 kilogramów dynamitu.