Od 1725 roku Massari kierował budową kościoła Santa Maria del Rosario w Wenecji. Świątynia, znana jako kościół Gesuatów, została zaprojektowana na planie pojedynczej nawy z bocznymi kaplicami i monumentalną fasadą kolumnową. W dekoracji wnętrza uczestniczyli m.in. Giovanni Battista Tiepolo i Giovanni Maria Morlaiter.
W latach 30. XVIII wieku pracował nad kilkoma ważnymi inwestycjami, w tym Villa Cordellina w Montecchio Maggiore i kościołem Santa Maria della Pietà w Wenecji. W obu realizacjach zastosował klasycyzujące układy kompozycyjne, uzupełnione elementami charakterystycznymi dla późnego baroku i rokoka.
W 1737 lub 1738 roku przesłał do Kopru model i projekty przebudowy wnętrza miejscowej katedry. Prawdopodobnie nigdy osobiście nie odwiedził miasta, a realizacją jego koncepcji kierowali na miejscu Lorenzo Martinuzzi i inni budowniczowie. Zasadniczy układ barokowego wnętrza świątyni odpowiada projektowi Massariego, choć wprowadzano do niego zmiany podczas prowadzenia prac.
W 1748 roku rozpoczął projektowanie Palazzo Grassi nad Canal Grande. Budowa była kontynuowana po śmierci architekta i została ukończona w 1772 roku.