Redukcjonizm teologiczny: Szkocki teolog Sinclair Ferguson oraz holenderski dogmatyk G.C. Berkouwer wskazywali, że teksty takie jak Rz 8,28-30 czy Ef 1,4 mają na celu raczej ukazanie pełni bogactwa błogosławieństw w Chrystusie niż prezentację zimnego łańcucha technicznego wydarzeń. Chrystocentryzm zamiast linearności: Karl Barth argumentował, że elementy odkupienia nie powinny być traktowane wyłącznie liniowo, ponieważ wszystkie wynikają i są złączone w osobie Jezusa Chrystusa. W teologii pojawiają się współczesne próby (np. A. Van Oudtshoorn) rekonstrukcji ordo salutis na model nieliniowy i bardziej chrystocentryczny. Zbyt mały akcent na unio mystica: Ordo salutis bywa krytykowane za rozbijanie doświadczenia łaski na izolowane fragmenty, podczas gdy kluczem w nauczaniu Nowego Testamentu jest "mistyczne zjednoczenie" (unio mystica) wierzącego z Chrystusem. Zbytnie podkreślanie kolejności może przesłaniać fakt, że to trwanie w żywej relacji jest źródłem wszystkich etapów. Historia salutis vs Ordo salutis: Bibliści jak Geerhardus Vos oraz Richard Gaffin podnosili, że Paweł apostoł skupia się znacznie bardziej na obiektywnym, historycznym dziele odkupienia (historia salutis), do którego włączany jest wierzący (np.