Igor Wiktorowicz Kragielski (ur. 10 marca 1908, zm. 17 marca 1989) – radziecki inżynier i naukowiec, tribolog, autor molekularno-mechanicznej teorii tarcia i zmęczeniowej teorii zużycia ciał stałych.

Biografia Urodził się 10 marca 1908 w rodzinie wojskowego inżyniera budownictwa. Ukończył . Uzyskał stopnie kandydata nauk rolniczych i kandydata nauk technicznych, następnie doktora nauk technicznych oraz tytuł profesora. Od 1930 pracował jako inżynier w Instytucie Nowych Surowców Łykowych. Był prekursorem fizycznego materiałoznawstwa materiałów włókienniczych oraz autorem konstrukcji maszyn i przyrządów wdrożonych do produkcji seryjnej, m.in. maszyny NP-9 do obróbki roślin łykowych. W latach 1927–1934 uczestniczył w opracowaniu 26-tomowej pod redakcją Ludwiga Martensa, gdzie był autorem artykułów z zakresu włókiennictwa. Od 1938 pracował w (IMASZ) Akademii Nauk ZSRR, w którym w 1939 zorganizował Laboratorium Ogólnej Teorii Tarcia i kierował nim do 1984. Od 1984 był starszym pracownikiem naukowym – konsultantem w Instytucie Problemów Mechaniki (IPMAN) AN ZSRR. Opublikował 18 monografii. Zmarł 17 marca 1989 po długotrwałej chorobie.